مىدهند و به مناسبت شهرت پدر به اين نام پسر را هم ميلچك مىخوانده‌اند كه مليجك تبديل و تحريف همان ميلچك است . ناصر الدين شاه اين عزيز كرده خود را در سفر روم همراه با خود به اروپا برد و خانه بسيار عالى مانند قريه‌باغ خاص كه از املاك واگذارى حاج ميرزا آقاسى به شاه و از املاك بسيار مرغوب اطراف تهران بود به او داد و اختر الدوله دخترش را هم به حباله نكاح او در آورد و عروسى بسيار مفصلى هم براى او گرفت ، معذلك چون خودش پيدا نكرده بود و نازپرورده تنعم بود پس از كشته شدن ناصر الدين شاه به مرور به‌تدريج آبادى مزبور را از دست داد و ميان او و دختر شاه هم متاركه شد و در شهريورماه سال 1318 شمسى در سن 61 سالگى در حال فلاكت زندگانى را بدرود گفت . مليكشويلى ( Melikishveli ) دانشمند شوروى متخصص كتيبه‌هاى اورارتو . منائىها در تورات نام اين كشور « مىنى » و در كتيبه‌هاى آشورى « مين‌نى » و هرودوت و پولى بيوس آنان را منائى خوانده‌اند . اين قوم در نواحى جنوبى كشور اورارتو و در جنوب درياچهء اروميه پيرامون رودخانهء « تاتااو » و « جغاتو » و « قادرچاى » و رودگدار مىزيستند و آن مناطق شامل مهاباد و شاهين‌دژ و سقز و سلدوز مىشود . در كتيبه‌هاى آشورى بين 848 و 625 ق . م . از آنها ياد شده است . دو شهر عمده منائى يكى ايزيرتو ( Izirtu ) كه شايد در مشرق شهر سقز و ديگرى مستا ( Mesta ) است كه در نزديكى درياچهء اورميه يعنى دانش تپه ، دوازده ميلى شمال غربى مياندواب مىباشد و قلعهء آن را « مينوآس » پادشاه « اورارتو » ساخته است و به قول هرتسفلد اين شهر پايتخت منائىها بوده است . منجم‌باشى منجم‌باشى در سلسله صفويه از جمله نديمان و نزديكان شاه و مقرب الخاقان بود . شاه به هيچ كار بزرگى بىصوابديد و اجازه او اقدام نمىكرد . منجم‌باشى در عصر قاجاريه رئيس اخترشماران ، مسئول تنظيم تقويم و تعيين ساعات سعد و نعس و نقود ستارگان بود . هربار كه شاه قصد سفر ، شكار يا ديد و بازديد مىكرد با وى مشورت مىنمود . منذر بن نعمان از پادشاهان حيره كه در سال 431 م . بر تخت نشست ، منذر بن نعمان مربى بهرام گور و تابع دولت ايران بود كه در سال 473 م . درگذشت . منشى الممالك در سلسله صفويه منشى الممالك فردى بود كه فرمانها و منشورهاى شاهى و حكمهايى را كه از جانب ديوان بيگى داده مىشد با آب طلا و رنگ سرخ طغرا مىكشيد و مىنوشت ، و براى آنكه به مهر شاه رسد آماده مىكرد . منشى الممالك ، زيردست خود نويسندگانى با عناوين رقم‌نويس و حكم‌نويس و منشى ديوان و امثال ايشان داشته است كه در زمان شاه سلطان حسين ، جملگى بيست و هشت نفر بوده‌اند . منشى ديوان : - منشى الممالك